Embed

Kısaca fakat özetsiz

Hayallerim konusunda inatçı olmayı bilemedim hiç bir zaman. Kendimi savurma konusunda tecrübe edindim yalnızca. Hayallerim beni ben yapmadı. Hayallerim beni güçsüz yaptı. Belki başarısız. Duygularımın katili olduğum zaman nefret edildi Özgeden..

Herkesin ideali olduğu gibi benimde vardı elbet. Fakat gerçekleşmeyeceğini bilerek yaşadım. Ağlarken kendim değildim ki gülerken kendim olayım. Birine acıdığım zaman küçümsedim kendimi. Acımak acizlikti. Acımak hissizdi. Böyle düşünmeye devam ederken hayatıma hiç yön veremediğimi fark ettim. Kendimi kaptırdığım doğruların yalanlardan ibaret olduğunu öğrendim. Bir parantezdi hayat bana göre. Artık geçiş sürecine girmiştim. Artık çocuk değildim. Yalnızlık hüzün değildi. 1996'dan bu yana kaderimin bana hediye ettiği oyunu oynuyordum. Oyun sürekli kötü senaryolar içerisindeydi. Oyunda aşk bulamadım. Cesaret üzerine olduğu belliydi. Hislerin güçlü derler hep. Aslında güçlü olan hisler değil sabırdır bence. Güçlü olan yaşadığın süre içerisinde duygusuz olmandır. Hayatını yalnızca aşk üzerine kurmamandır.

Hem dolu dolu yaşayıp hemde bir hiç olmaktır. 

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !